شمیم انتظار"عطر نرگسانه

نام ها و القابی که با «ث»شروع می شوند

1 - ثابت: پايدار

2- ثائر: كينه خواه [از دشمنان]

منبع:جامع مهدویّت

​«هر کس حر باشد او را می پذیریم»
با خشونت مرا به محضر ایشان بردند. حضرت مشغول مجازات لشکریان عمر سعد بودند. سلام کردم دیدم جواب سلامم را نمی دهند. گفتم:یا رسول‌الله، من در قتل فرزندتان شرکت نداشتم؛کاری انجام ندادم وشمشیر ونیزه ای نزدم. فرمودند: اما جزو سیاهی لشکرشان که بودی؛جمعیتشان را که زیاد کردی…

حالا اگر به هر یک از شیعیان ما بگویند شما با امام زمانتان بد عهدی کردید که البته، این را خود آن حضرت در هزار و اندی سال پیش فرمودند که اگر شیعیان ما به عهدی که با ما بسته اند، یکپارچه وفادار می بودند دیدار ما از آنها به تاخیر نمی افتاد. 

اگر لااقل هزار وصد سال زمان غیبت کبری را در نظر بگیریم، چند دقیقه وثانیه خواهد شد وسهم هر شیعه از تمامی شیعیان این ۱۱۰۰ سال چند دقیقه و ثانیه خواهد شد؟!

قطعاً از قریب ۳۴ میلیارد ثانیه این ۱۱۰۰ سال قمری، چند ثانیه‌ای لااقل، سهم هر یک از ما شیعیانی  خواهد شد که به عهد خود با امام زمانمان، چنانکه باید عمل نکرده ایم. 
عزیزان ما خوابیم وغافلیم که با خودمان وامام زمانمان چه کرده ومی کنیم. ؟!حالا ما کی از خواب غفلت بیدار میشویم، نمی دانم. 

مواظب باشیم که ما هم در این زمان، سیاهی لشکر شیطان نباشیم که پیامبر اکرم صلی الله علیه و اله به ما بگویند:تو به غیبت امام زمانت کمک کردی، تو نام حجهَ بن الحسن ارواحنافداه را در دلت، خانواده ات، محیط کار وجامعه ات به قدری که میتوانستی زنده نکردی. 
📚 «از مجله منتظران شماره ۶۷»

​
در حدیثی از امام جواد علیه السلام در مورد اینکه چرا امام زمان را قائم می نامند؟ آمده است، ” لانه لایقوم بعد موت ذکره”

برای اینکه بعد از اینکه ذکر ایشان می‌میرد، قیام می‌کند.
🔹"ذکر مرده” یعنی چه؟
یعنی این‌که انسان ذکر “یا صاحب الزمان” بر لب داشته باشد ولی تأثیری در زندگی‌اش نداشته باشد.
الان در اجتماع، به ظاهر نام امام زمان زیاد برده می شود، دعای ندبه می‌خوانند، اللهم عجل لولیک الفرج می‌گویند. ولی این ذکر “ذکر مرده” است، اثر ندارد.

اسم خیابان را می‌گذارند “ولی عصر” ولی سرتاسر خیابان پر از گناه است.

این ذکر زنده نیست.
شخص “یا صاحب الزمان” می‌گوید، غیبت هم می‌کند، دروغ هم می‌گوید. این فرد ذکر امام زمان در قلبش مرده، چشمش به نامحرم می‌افتد رو برنمی‌گرداند، این ذکر امام زمان در قلبش مرده است.
وقتی این ذکر زنده است که با یادآوری نام امام زمان مسیر زندگیت عوض شود.

در خیابان چشمت به نامحرم می‌افتد بگویی “یا صاحب الزمان"،

می‌خواهی غیبت کنی بگویی “یا صاحب الزمان"، 

زمینه گناه برایت فراهم می شود بگویی “یا صاحب الزمان” و از گناه رو بگردانی.
این می شود “ذکر زنده”
 «استاد اخلاق، حاج آقا زعفری زاده حفظه الله تعالی»

اگر برای خاطر خدا انجام بدهی خالص است. اگر برای غیرخدا انجام بدهی ناخالصی دارد. مُخلِص هم به کسی می­گویند که آن ناخالصی ها را بیرون بریزد و عبادت را فقط برای خدا انجام دهد. این را إخلاص می­گویند. امیرالمؤمنین علیه الصلاة و السلام فرمودند: « وَ بِالْإِخْلَاصِ‏ يَكُونُ‏ الْخَلَاصُ‏»[1] ، اگر بخواهی خلاص شوی باید با إخلاص عبادت کنی و الا بخواهی توجهات دیگر هم در آن باشد انسان از شرّ نفس اماره و ضعف ایمان هیچ وقت خلاص نمی شود.

س2: اگر عبادت به نیت تقویت ایمان انجام شود مطلوب نیست؟

ج: شما عبادت را برای خاطر خدا بکن، آنوقت اثرش همین تقویت ایمان می­شود.

منبع : کتاب شریف كافي ج‏2 ص468

س1: فرق عُجب و کِبر و تَکَبُّر چیست؟

ج: تَکَبُّر باور است، من (باور دارم) بهتر از آن (فرد) هستم، امّا عُجب این است که آدم از کارهای خوبِ خودش خوشش بیاید. عُجب حرام نیست امّا تکبّر از گناهان کبیره است. اشکال عُجب این است که آدم را از حرکت باز می­دارد، وقتی از خودش خوشش آمد دیگر سعی نمی­کند جلو برود، متوقف می­شود ولی تَکَبُّر فی نفسه حرام است.

س2: کِبر هم با تَکَبُّر فرق دارد؟

ج: هر دویش یکی است دیگر، کبر منشأ تکبّر است.

س3: فَخر چطور؟

ج: آدم به کارهای خیرش فخر فروشی کند. من چنین کردم، من چنان کردم، اینها خوب نیست.

آیت الله خوشوقت 

آدم که عصبانی می­­ شود نه خدا سرش میشود، نه دین و نه عقل؛ هر کاری که دلش بخواهد می­کند.

بعد که عقلش سر جایش آمد پشیمان می­ شود.در حالت غضب نه باید حرف زد و نه باید کاری کرد.

چون حرف بزنیم گناه می­کنیم و اگر کاری هم بکنیم گناه می‌شود. وقتی غضب از بین رفت آن وقت آدم باید آرام حرفش را بزند.

در حال غضب هیچ کاری نباید کرد. چون غضب پرده ضخیمی مقابل عقل و دین و خداست. آدم در آن حال نمی­فهمد که خدا چه گفته است، عقل چه گفته است؛ آن چیزی که می­خواهد را می­ گوید، آن هم دیگر پدرِ آن ذخائر معنوی را در می­ آورد!

لذا در حال غضب فقط سکوت توصیه شده است؛ هیچ حرفی هم نباید بزنیم، محلی هم که در آنجا عصبانی شده­ایم را ترک کنیم؛ آرام که گرفتیم بعد بیاییم و حرف بزنیم.

ولی در آن حالِ غضب اگر یکی به دو کردیم، حتماً در آن گناه خواهد بود : فحش، بی ­حرمتی، تهمت و… در آن است. آدم تا خلاص نشود و راحت نشود، رها نمی­ کند! هر چیز از دستش بر بیاید! تیر، تفنگ، چوب، سنگ، همه را در آن جا مصرف می­کند. غضب این­ طور است، جلوی عقل و دین را می­گیرد.

آیت الله خوشوقت 

‍ کوتاه‌نوشته‌ای از سیره و سبک زندگانی آیت‌الله بهجت قدس‌سره:
هر سال تابستان‌ها می‌آمد مشهد. در حرم همراهش شده بودم.

ایستاده زیارت می‌کرد.

من اما بعد از مدتی خسته می‌شدم. این‌پاوآن‌پا می‌کردم. 

بیشتر که خسته می‌شدم، می‌نشستم.

باز از نشستن خسته می‌شدم، می‌ایستادم.

اما پیرمرد تمام مدت ایستاده مقابل مرقد مطهر زیارت می‌کرد و ذکر  می‌گفت.

معمولاً زیارتش دو ساعتی طول می‌کشید.

یکبار از حرم که بیرون آمدند، از ایشان پرسیدم: «شما خسته  نمی‌شوید؟! ما که جوانیم، از پا افتادیم!»

جوابی ندادند.

زیارت که تمام می‌شد، تازه صحن‌های حرم امام رضا علیه‌السلام شروع میشد،

به صحن‌ها می‌رفت، 

همه را یاد می‌کرد؛ 

سر مزار علما می‌رفت و برایشان فاتحه می‌خواند.

یک بار از صحن که بیرون آمد، 

به من اشاره کرد: «بیا!»، از جیبش پولی درآورد و به من داد و گفت:  «برو عطاری، داروی «عین‌شین‌قاف» بگیر تا خسته نشوی!»
منبع:این بهشت، آن بهشت، ص٣١و٣٢؛ براساس خاطرۀ یکی از همراهان آقا

یک قدم تا خدا

نام ها و القابی که با «ت»شروع می شوند

1 - تالي [كتاب الله]: همتاي كتاب خدا

2- تاييد: نيرو بخشيدن

3- تقوي: پرهيزگاري

4- تقي: پرهيزگار، پرواپيشه

5- تلادالنعم: نعمتهاي ديرين و كهن

6- تمام: بي كاستي، تمام كننده خلافت الهي در زمين

جامع مهدویّت

نام ها و القابی که با «ت»شروع می شوند

1 - تالي [كتاب الله]: همتاي كتاب خدا

2- تاييد: نيرو بخشيدن

3- تقوي: پرهيزگاري

4- تقي: پرهيزگار، پرواپيشه

5- تلادالنعم: نعمتهاي ديرين و كهن

6- تمام: بي كاستي، تمام كننده خلافت الهي در زمين

جامع مهدویّت

نام ها و القابی که با «پ»شروع می شوند

1 - پرويز: نامي براي حضرت مهدي عليه السلام

جامع مهدویّت