تا دیر وقت در جایی مهمان بودم ، موقع خوابیدن

به صاحبخانه گفتم: موقع نماز صبح مرا بیدار کن .

گفت : عجب! شما که نماینده امام هستی چنین

می گویی ، گفتم: آقا ! خودم نماینده امام هستم ، 

خوابم که نماینده امام نیست.!

در منزل مهمان داشتم ، به آنان وعده داده 

بودم ساعت شش خودم را می رسانم ، 

ولی به دلیل ترافیک و مشکلاتی در 

مسیر ، ساعت شش و نیم رسیدم .مهمان 

پرسید: چرا دیر آمدی؟گفتم در راه چنین

و چنان شد گفت: سوالی دارم ؛گفتم: 

بفرمایید.گفت ( اگر شما با مقام معظم 

رهبری ساعت شش ملاقات داشتی چه

می کردی؟)گفتم سر دقیقه می رسیدم.

گفت :(پس پیداست تو به من اهمیت 

ندادی، تو به من ظلم کرده ای .من و امام 

زمان علیه السلام از نظر اجتماعی مساوی

هستیم، قول ، قول است .) شرمنده شدم 

و معذرت خواهی کردم.

منبع: ماهنامه آشنا 195،خرداد95،ص18خاطراتی از حاج آقا قرائتی