نقل است که مرحوم آقا شیخ رجبعلی خیاط (رضوان الله علیه )با عده ای به کربلا

مشرف شده بودند . در میان آنان یک زن و شوهری بودند . یک روز که از حرم

پس از انجام زیارت بیرون آمده و بر می گشتند ، این زن و شوهر با فاصله قابل

ملاحظه ای از شیخ و در پشت سر ایشان راه می رفتند …در میان راه در ضمن

صحبتی که میان آن ها می شود ، آن خانم یک نیشی به شوهرش زده و سخنی

آزار دهنده به وی می گوید . هنگامی که همه وارد منزل و آن محل استراحت

می رسند و آقا شیخ رجبعلی به افراد زیارت قبول می گوید ، به آن خانم که

می رسد می فرماید:تو که هیچ،همه را ریختی زمین! آن خانم می گوید : ای آقا !

چه طور!؟ من این همه راه آمده ام کربلا ، مگر من چه کار کرده ام ؟!فرمود :از حرم

آمدیم بیرون ، نیشی که زدی ، همه اش رفت!یعنی همه ی نور معنوی و فیوضاتی

که از زیارت کسب کرده بودی ، با این عملت از بین بردی!

منبع: مانهنامه آشنا 195،خرداد95،ص17